Feeds:
Berichten
Reacties

Archive for the ‘kerkverlating’ Category

In het vorige artikel stonden we kort stil bij de feiten: welke kansen en mogelijkheden zien we als we om ons heen kijken?
Nu je de feiten weet, weet je ook bij wie je moet zijn.

Naar wie ga je luisteren?

Ga luisteren

Ga luisteren

  • Bij dat gezin dat sinds een jaar steeds minder in de kerk komt.
  • Bij die stellen bij wie een jaar geleden een kindje is geboren.
  • Bij de mensen die wel ingeschreven staan, maar die je nooit ziet.
  • Bij de opa’s en de oma’s.
  • Of bij de buurtbewoners die eigenlijk nooit in de kerk komen, maar die stiekem wel heel nieuwsgierig zijn wat er eigenlijk in die kerk gebeurt.

Afspreken

Met hen maak je een afspraak. Het is altijd lastig om zo’n gesprek goed aan te kondigen. Het beste is het om te vertellen wat je komt doen: je wilt hen leren kennen en het met hen hebben over hun ervaringen met hun (klein)kinderen en misschien ook over hun ervaringen met de kerk. Je doel is dus kennismaken. En verder zijn zij als ervaringsdeskundigen je adviseurs-van-buitenaf.

Wat kan de kerk betekenen?

In het gesprek probeer je steeds een zo concreet mogelijk beeld te krijgen:

  • Hoe ziet hun leven eruit?
  • Wat zijn de momenten waarop zij zin ervaren?
  • En op welke momenten ervaren zij juist onzin?
  • Welk visioen hebben zij voor zichzelf?
  • Hoe gaan ze met hun kinderen om?
  • Wat vinden ze belangrijk voor hun kinderen en hoe geven ze daar vorm aan?
  • Wat wensen zij voor hun kinderen?
  • En hoe kijken ze aan tegen die kerk om de hoek?
  • Wat zijn hun goede ervaringen met die kerk, en wat zijn hun slechte ervaringen?
  • En uiteindelijk misschien ook: kunnen ze iets bedenken dat die kerk voor hen en hun kinderen kan betekenen?

Concrete visioenen en dromen

Het gesprek gaat dus over de mensen met wie je een afspraak hebt gemaakt. Dat is geen theoretisch gesprek waarin het gaat over visies en meningen. Het is een gesprek dat draait om ervaringen: om verhalen over wat mensen concreet hebben meegemaakt. En om verhalen over visioenen en dromen, maar ook die zo concreet mogelijk.
Het kan geen kwaad om dit soort gesprekken ook in je groepje te voeren, want ook jullie hebben je verhalen over wanneer het goed was en wanneer niet.

Goed luisteren

Goed luisteren dus en vooral niet proberen te bekeren of overtuigen. In het volgende artikel breiden we ons netwerk uit en gaan we op zoek naar bondgenoten.

Meer informatie

Deze blogtekst is geschreven door: Alfard Menninga adviseur jeugd en werkzaam bij de Protestantse Gemeente Amsterdam.

Bron foto: collectie Andrea.

Dit artikel verschijnt in een reeks.

Eerder verscheen:

Read Full Post »

In het vorige artikel vormden we een ontdekgroep die samen met ons op pad willen. Zodra je dit groepje hebt, is het belangrijk om de feiten onder ogen te zien.

Verzamel de feiten, opdat je richting kan geven aan de toekomst van de kindernevendienst

Verzamel de feiten, opdat je richting kan geven aan de toekomst van de kindernevendienst

  • Staan er nog kinderen ingeschreven bij jullie gemeente?
  • Wonen er nog kinderen in onze buurt of in ons dorp?
  • Hoe oud zijn ze, en wie hebben contact met ze?
  • Verwacht je dat er de komende tijd kinderen geboren gaan worden en wanneer ongeveer?
  • Zijn er bouwactiviteiten in de omgeving van de kerk?
  • En wat voor mensen gaan daar wonen: ouderen, of juist jonge gezinnen?

Stoppen?

Soms geven de feiten aanleiding om te stoppen. Bijvoorbeeld als er geen kinderen meer staan ingeschreven en tegelijkertijd het dorp waar je woont nagenoeg kinderloos is.

Of doorgaan?

Maar vaker is er wel een aanleiding om door te gaan. Zo zijn er nogal wat kinderloze dorpen waar veel grootouders wonen en waar elke vakantie talloze kleinkinderen komen logeren.

Meer informatie

Deze blogtekst is geschreven door: Alfard Menninga adviseur jeugd en werkzaam bij de Protestantse Gemeente Amsterdam.

Bron foto: collectie Andrea.

Dit artikel verschijnt in een reeks.

In het volgende artikel gaan we contact leggen met mensen van vlees en bloed. Want feiten zijn belangrijk, maar niet belangrijk genoeg om bij stil te blijven staan.

Eerder verscheen:

Read Full Post »

In het vorige artikel constateerden we dat er iets moet gebeuren. Om anderen de tijd te geven om aan dat idee te wennen, deden we dat het liefst zo vroeg mogelijk.

Groep

Maar ook als je wat laat bent, en als enige leiding over bent, kun je stap twee zetten.
Stap twee is namelijk het vormen van een groepje: mensen die met jou op pad willen gaan en met jou willen ontdekken hoe jullie gemeente de veranderende tijden het hoofd kan bieden.

Voor de toekomst van de kindernevendienst ga je samen op ontdekkingstocht

Voor de toekomst van de kindernevendienst ga je samen op ontdekkingstocht

Leden ontdekgroep

Wie er in zo’n groepje moeten?

  • Jijzelf natuurlijk
  • iemand met ideeën
  • een goede uitvoerder,
  • een luisteraar,
  • de brombeer uit de inleiding
  • iemand met invloed in de gemeente
  • het gezicht naar buiten, of dit nu de dominee is, de koster, de voorzitter van de diaconie of gewoon een willekeurige andere.

Hoe dichter deze mensen bij de doelgroep staan, hoe beter. Zorg dus dat de meerderheid van je groepje bestaat uit ouders, grootouders, onderwijzers en leuke ooms en tantes.

Meer informatie

Deze blogtekst is geschreven door: Alfard Menninga adviseur jeugd en werkzaam bij de Protestantse Gemeente Amsterdam.

Bron foto: collectie Andrea.

Dit artikel verschijnt in een reeks.

In het volgende artikel onderzoeken we de feiten en omstandigheden.

Eerder verscheen:

Read Full Post »

Het speelt in veel kerken in Nederland: de kindernevendienst loopt leeg. Niet alleen zijn er steeds minder kinderen, er lijken ook steeds minder mensen te zijn die het leuk vinden om de kindernevendienst te leiden. En als dan de laatste leiding er ook mee stopt, eindigt het allemaal.

Leegloop

Het geeft een droevig gevoel. In het achterhoofd van de gemeente gonzen woorden als

  • vergrijzing
  • leegloop

Een enkele somberaar mompelt: “Jezus zei toch: ‘laat de kinderen tot mij komen…’”

Nadenken over de toekomst van de kindernevendienst kan je doen als je eerst vastgesteld hebt dat je er over moet nadenken

Constateer dat er veel minder kinderen naar de nevendienst komen

7 stappen

In deze serie artikelen blijven we niet bij de pakken neerzitten maar gaan we op zoek naar de kansen die het leeglopen van de kindernevendienst ook biedt. Dat doen we systematisch, in zeven stappen die je als gemeente zelf kunt zetten. Het zijn zoekende stappen die toewerken naar een oplossing die bij jouw gemeente past.

Unieke mogelijkheden

Elke gemeente is anders, dus elke oplossing is anders. Daarom geen best practices in deze reeks artikelen, maar een strategie om jullie eigen oplossing te vinden.

Stap 1: Constateren

Hier begint het. Je hebt waarschijnlijk al een lang proces achter de rug.

  • De onderbouw- en de bovenbouwgroep werden samengevoegd.
  • Toen kwam er een hoekje voor de crèche in de kindernevendienstruimte.
  • De oudere kinderen begonnen te klagen dat het saai was
  • Of de ouders van de jongere kinderen aarzelden om hun kinderen naar de kindernevendienst te laten gaan
  • En ondertussen kwam er steeds minder leiding.
  • De leiding die er nog was, kwam vooral naar de kerk als ze zelf dienst hadden,
  • met als gevolg dat ze er vaak met alleen hun eigen kinderen zaten.

Stel op tijd vast: leegloop dreigt

Ergens in dat proces moet je constateren dat leegloopt dreigt. Het liefst doe je dat voordat de laatste de deur achter zich dichttrekt. Vroegtijdig constateren stuit soms op weerstand. Het gaat immers nog goed en er zijn nog steeds kinderen. Maar te laat constateren stuit op evenveel weerstand. Iedereen loopt op zijn tandvlees en wie is er nog gemotiveerd genoeg om de volgende stappen te zetten?

Mijn advies: constateer op tijd. Zo geef je anderen de tijd om te wennen aan het idee dat er iets aan het veranderen is.

Meer informatie

Deze blogtekst is geschreven door: Alfard Menninga, adviseur jeugd en werkzaam bij de Protestantse Gemeente Amsterdam.

In een volgende artikel gaan we op zoek naar mensen in de gemeente die met jou op pad willen gaan.

Read Full Post »

De invulling van de zondag verandert, zegt de gastpredikant met wie ik in gesprek raak. Je moet niet denken dat jij het fout doet.

Grijze hoofden

We hebben het over grijze gemeenten, haarverf en het missen van kinderen.
Bij ons zijn er een paar gezinnen met 2 en 3 kinderen. We zijn al blij als er 8 kinderen komen, zegt hij. Wijzelf hebben sinds de zomervakantie 1 x 1 kind in de nevendienst gehad.

Gesprek met gezinnen

Wij willen in gesprek komen met de gezinnen. Misschien is er een waarom. Misschien kunnen wij hen tegemoet komen. Samen op zoek gaan.

Omstandigheden veranderen

Toch moet je niet denken dat jij het fout doet, zegt de predikant. De invulling van de zondag verandert.

Dit viaduct heeft haar functie verloren

Deze brug heeft haar functie verloren

Rivier verandert

Denk maar aan de Cholutecabrug in Honduras. Een prima brug die goed functioneert. Alleen, na de orkaan Mitch, is de loop van de rivier drastisch veranderd. De brug staat voor spek en bonen in het landschap. Naast de rivier. Maar daarmee is de brug niet fout of verkeerd gebouwd. De omgeving van de brug is veranderd.

Niet gerustgesteld

Aan de ene kant vind ik het fijn om te horen: we doen het niet fout, zijn toch goed bezig. Aan de andere kant, als wij die brug zijn waar geen behoefte aan is, moeten wij dan stug op de oude voet door blijven gaan?

Jij

Wat denk jij?

Wij gaan in gesprek met de gezinnen. Lees ook het commentaar op de blogtekst: 9 alternatieven voor het opheffen van de kindernevendienst over wat je als gemeente wil met kinderen in de kerk.
Andrea

Meer informatie

  • Hier vind je een Luchtfoto van de Cholutecabrug, nadat orkaan Mitch het landschap heeft veranderd.(helemaal onderaan het artikel)
  • Bron foto: collectie Andrea. Foto genomen in Urbés, Haut Rhin, France.

Read Full Post »

Wakker geschrokken. Zo kom ik terug van een voorstelling in een buurkerk. Vreemd genoeg houdt de bijgewoonde theatervoorstelling me niet bezig maar een touw en een briefje.

De kerkbank is afgesloten met een touw. Er ligt een briefje: deze bank alstublieft niet gebruiken.

De kerkbank is afgesloten met een touw. Er ligt een briefje: deze bank alstublieft niet gebruiken.

Kerkbanken dicht

Wel 5 of 6 rijen zijn afgesloten voor de kerkgangers. Er hangt een touw voor de ingang van de rijen. Op de bank ligt een briefje: Deze bank a.u.b. niet gebruiken.
Het zijn de achterste rijen. De kerkbezoekers worden uitgenodigd vooraan plaats te nemen. Het is zo akelig voor de voorganger als je eerst heel wat lege rijen ziet en in de verte de gemeenteleden.

En bij de achterdeur hangt er nog dat briefje: doet de laatste de deur op slot? En ook het licht uit!

Briefje met de tekst: doet de laatste de deur op slot? En ook de lichten uit!

Briefje met de tekst: doet de laatste de deur op slot? En ook de lichten uit!

Ontkerkelijking

Is het zo erg gesteld met de kerkverlating in het buurdorp, een paar kilometer verderop?

Wij krimpen

Maar laat ik eens naar onszelf kijken. Het komt niet meer vaak voor dat de schuifdeuren open gaan en we zo de kerkzaal vergroten. Laat staan dat er mensen op de ballustrade zitten.

Dit jaar vragen we gemeenteleden de adventskaarsen aan te steken. Dat is jarenlang een erebaantje voor de kinderen geweest. De kans dat ze er zijn is klein.

Vertrouwde kring van gelovigen

Waarom schrik ik hier nu zo van? Zit ik te lang in mijn veilige, vertrouwde cocon? Ik ken veel mensen die kerkelijk actief zijn, ook in de buurdorpen.

Is het omdat mijn persoonlijk gesprek met al die mannen en vrouwen over geloven, inspiratie, online en off-line, nog steeds doorgaat?

Landelijk missionair festival

Zaterdag aanstaande is er een grote bijeenkomst in Utrecht. Over missionair kerk zijn. Uitstraling hebben met een open houding naar de ander.

Ik zie dat er praktische workshop zijn, zoals kliederkerk, kinderwerk of jouw kerk presenteren in de buurt. De inzet van sociale media komt aan bod en ook hoe je de website van de kerk kan inrichten (communicatie).

Wat goed dat deze dag georganiseerd wordt. Ik wens alle deelnemers een hele inspirerende, gezegende dag toe, Andrea.

Meer informatie

Website Landelijk Missionair Festival
Eerder geschreven blogteksten over krimp
Bron foto’s: collectie Andrea

Read Full Post »

Wij zijn een stadskerk. Dan heb je dat regelmatig: geen kinderen bij de kindernevendienst. Het hoort echt bij het stadsleven hoor.

Geen kind

Ik praat met kindernevendienstleiding in Amsterdam. Nou, in onze dorpskerk op het Walcherse platteland hebben we ook regelmatig geen kind bij de kindernevendienst. En er zijn nog maar heel weinig kinderen die wij kunnen verwachten.
Mijn gesprekspartners kijken er van op. Dat hoort niet bij hun beeld van de provincie.

Anders organiseren

Als het regelmatig voorkomt dat er geen gebruik gemaakt wordt van de nevendienst, kan je je afvragen of het geen tijd wordt om te stoppen, om een andere vorm te kiezen.
Bij de Evangelisch-Lutherse gemeente wordt nog wel elke week kindernevendienst aangeboden maar er is wel wat veranderd.

plastic poppetje dat Luther voorstelt

Luther van playmobil. Te koop bij de Evangelisch-Lutherse gemeente van Amsterdam

Methode opzeggen

Het abonnement op Kind op Zondag is opgezegd. Men merkte dat men toch vaak op zoek ging naar ander nevendienstmateriaal omdat men net niet helemaal tevreden was met de aangeboden verhalen voor de aller jongste kinderen.

Losse verhalen

Als de kinderen zo onregelmatig komen, is er geen voordeel meer van continuïteit in de verhalen. Als je niet kan voortborduren op het verhaal van vorige week, of de week daarvoor, heeft het volgen van een methode met leesrooster geen zin voor de kinderen.

Beginnen bij basis

Ze merken dat de jonge bezoekers weinig zicht hebben op het onderlinge verband tussen de grote bijbelverhalen. Sterker nog, ze kennen de basisverhalen nog niet. Met hun nevendienstmethode komt het oude testament niet zo heel vaak aan bod.

Doe-het-zelf

Het abonnement op het kindernevendiensttijdschrift is opgezegd en er is een samenleesbijbel aangeschaft. Dat blijkt een echte aanwinst te zijn.
En nu gaat de leiding elke zondag zelf aan de slag. En als er geen kind is, dan heb je alvast voorbereid voor de volgende keer.
Het scheelt natuurlijk enorm dat de leiding een onderwijsachtergrond heeft. Je moet het maar kunnen, zelf een nevendienst voorbereiden.

Jouw ervaring

  • Zijn jullie gestopt met de kindernevendienst en bieden jullie in plaats daarvan leesboekjes, kleurtjes en een kleurplaat aan?
  • Wordt er minder vaak crèche en nevendienst aangeboden? bijvoorbeeld 1 x per maand
  • Stem je af met de buurgemeente en bieden jullie de kindernevendienst om-en-om aan?
  • Neem je een keer voor niks voorbereiden voor lief en geniet van van die keren dat er wel kinderen zijn?

Als jullie ook op het punt staan belangrijke keuzes te maken, veel wijsheid toegewenst, Andrea.

Meer informatie

Bron foto: eigen collectie Andrea
Zie ook een overzicht met alternatieven voor kindernevendienstmethoden.

Read Full Post »

Older Posts »

%d bloggers liken dit: