Feeds:
Berichten
Reacties

Posts Tagged ‘geen kleine kinderen’

Voor de vierde keer in de 40-dagentijd zijn er bij ons geen kinderen voor de kindernevendienst. Het verband tussen de bijbelverhalen, de voorbereiding op het paasfeest, de inhoud van het project; dit gaat onze jonge gemeenteleden voorbij.

Somberen

Ik moet mezelf ernstig toespreken om daar niet de hele dienst over te gaan zitten somberen. Het raakt me wel.

Twee kinderen luisteren naar een radio

1960 Kinderen luisteren naar een radio

Project uitgelegd

De kindernevendienstleidster vertelt toch over het project. En we steken het kaarsje in het lantaarntje aan, zingen het projectlied en we denken aan de kinderen.

Kerkuitzending gemist

Dan vertelt onze gastpredikant over een Opa.
Als zijn kleinzoon komt, surft hij naar kerkuitzending gemist. Hij zoekt de opname van de dienst op en zoekt daarbinnen naar het moment voor de kinderen.
Dan luistert hij er samen met zijn kleinzoon naar. Misschien pakt hij er ook nog wel een kinderbijbel bij.
Wat een hoopvolle gedachte.

Andere manier

Wij zien niet alles wat er gebeurt. Misschien krijgen onze kinderen de bijbelverhalen wel op een andere manier mee.

Dus daarom deel ik dit verhaal met jou, Andrea.

Somberen kan altijd nog.

Meer informatie

Hier kan je veel kerkdiensten terugluisteren:
kerkdienstgemist.nl
kerkomroep.nl
Bron foto: digitaal.dezb.nl, fotograaf: W. de Bruine, geraadpleegd 18 maart 2018 2 jongetjes luisteren in pyjama naar de radio ‘het klokje van zeven uur’ een foto uit 1960.

Read Full Post »

Dat jullie de kindernevendienst volhouden! Hoe vaak ik dat hoor zeggen: bijna elke zondag. Laatst nog bij het koffiedrinken na de kerk: Jullie doen elke keer je best en soms is dat helemaal voor niks.

Leiding: geen probleem

Dat klopt. Maar als je elke keer weer zelf leert van het voorbereiden van een bijbelverhaal en je doet graag kindernevendienst, is het niet zo erg.
Laat ik stellen dat de leiding er geen probleem mee heeft, als de nevendienst voor niks is voorbereid.

Gemeente: wel een probleem

Heeft de gemeente er een probleem mee? Eerlijkgezegd: dat denk ik soms. Zij lijken er meer mee te zitten dan wij.

hand met viltstift bezig aan een tekening

Schattig he, wat zijn de kinderen lief aan het kleuren

Kind van 10 blijft in kerk

De man met wie ik sta te praten, begrijpt heel goed dat je voor 4-jarigen een andere aanpak kiest. Nevendienst is dan zinvol. Maar een kind van 10, die kan de preek toch wel volgen?

Kind van 10 begrijpt?

Zeker als de predikant er rekening mee houdt. Vast wel. En gaat die predikant dat dan elke zondag doen? Op 10-jarige leeftijd verveelde ik me enorm in de kerk. Echt luisteren deed ik pas op mijn 13e of 14e. Maar misschien ben ik daarin een uitzondering of zijn diensten in de loop der tijden sowieso toegankelijker geworden. Dan gaat in beide gevallen gaat mijn vergelijking niet op.

Vieren met kinderen

Steeds meer mensen spreken verlangend over een vorm van vieren waarbij de kinderen in de kerkzaal blijven.
Bijvoorbeeld in de volgende vorm:

  • verhaal voor de kinderen
  • kleurplaten en viltstiften uitdelen
  • napraten over wat ze getekend hebben

Is napraten echt?

Ik krijg het gevoel dat dat napraten meer bedoeld is om de gemeenteleden te amuseren, dan om echt contact te zoeken met het kind. Wat heb jij getekend? Of stimuleren deze vragen het kind wél tot nadenken over: wat heb je nou aan dit verhaal? Wat leert het jou over God of Jezus? Of over hoe jij hier in staat.
Ik denk dat je in een nevendienstruimte vrijer praat met de kinderen dan in een volle kerk.

Aan de andere kant hoor je als ouder de reactie van jouw kind. Hier kan je later op terugkomen. Wat jouw kind in de kindernevendienst zegt, krijg je waarschijnlijk nooit te horen.

Communiceert één richting

Het grote nadeel van deze methode vind ik persoonlijk dat communiceren op deze manier geen tweerichtingsverkeer is. Niet dat het in de kindernevendienst altijd een gesprek met inbreng van beide kanten is. Soms komt er niet zo veel uit. Maar er zijn ook gesprekken in de categorie: juweeltjes. Hier wordt een ontdekking gedaan of een standpunt ingenomen. Hier is een zaadje geworteld. Ik vraag me echt af of de omstandigheden van het in de kerk een kleurplaat kleuren, het nadenken bevorderen. Is het echt geen zoethouden? Lief he, die kleurende kinderen voor in de kerk.

Opgeheven

De tijd zal het leren. Ik hoor van steeds meer gemeenten dat de kindernevendienst is opgeheven. Wegens gebrek aan kinderen. Zie je wel, je had er nooit aan moeten beginnen, zeggen de tegenstanders. Maar in het begin van de jaren zestig van de vorige eeuw, zag onze maatschappij er heel anders uit dan nu. Toen is de kindernevendienst juist gestart vanwege een verlangen om samen met de kinderen naar de kerk te gaan.

Zoeken naar andere vormen

Komt het nou door de kindernevendienst dat er nu weinig gezinnen met kinderen naar de kerk komen? Of speelt er veel meer mee. Feit is dat er nu erg gezocht wordt naar andere vormen van vieren (met kinderen). In dit rapport bijvoorbeeld: Intergenerationeel vieren (pdf-bestand).

Nieuwe kindernevendienstmethode

En ik blijf me verbazen als ik anno 2016 weer een nieuwe kindernevendienstmethode ontdek. Een hele goede ook nog: kinderwoorddienst.nl Gratis en helemaal digitaal.

Heb het goed met elkaar. Leer van elkaar, Andrea.

Meer informatie

Bron foto: collectie Andrea
Over de 1e kindernevendienst: kindernevendienst gezamenlijke kerkgang met aparte preek voor de kinderen

Read Full Post »

Het is een fijne dienst. Toch luister ik met een half oor. De andere helft van mij piekert. De kinderen zijn weer elders vandaag. Voor de 6e of de 7e keer in 2015 is er geen kindernevendienst. (Het is 1 maart als ik dit stukje schrijf.)

Waarom zijn er geen kinderen?

Het is geen begin of eind van de vakantie, geen ringrijden, geen solexrace, geen Sinterklaasfeest.
De griep is wel op zijn hoogtepunt.

Is het omdat wij vacant zijn?

Was de predikant dan het enige bindmiddel tussen de ouders, kinderen en de kerk? En zijn wij gemeenteleden dat dus niet?

Niet gezien?

Kliekt de “vaste kern” van gemeenteleden te veel met elkaar? Voelen de gezinnen zich niet gezien? Laten wij te weinig merken dat we het fijn vinden als ze er zijn?

Kindernevendienst?

Is er iets dat wij als kindernevendienst anders moeten doen? Of is dat onderdeel van de kerkdienst totaal geen overweging bij het wel of niet naar kerk gaan. Zoek ik het veel te ver? Betrek ik het te veel op mezelf?

Tijdgeest

Of gaat het nu eenmaal zo? Is dit de tijdgeest en een definitief teken dat we op zoek moeten naar andere manieren van kerk-zijn?

Vragen

Nu kan ik hier nog lang of kort over dubben.
En gissen doet missen.
Er is maar één manier om erachter te komen: het gewoon vragen.

Wat jij?
Andrea.

Read Full Post »

Vorige week kwam ik in Krantenbank Zeeland een prachtig artikel tegen. Ik wil het jullie niet onthouden:

Gescand artikel uit Zierikzeese nieuwsbode 6 februari 1918, p.1

uit: Zierikzeese Nieuwsbode 6 februari 1918, p. 1

Deze vermaning om geen kinderen mee te nemen naar de kerk verscheen in de Zierikzeese Nieuwsbode van 6 februari 1918, pagina 1. De inhoud van het nieuwsblad kan je terugvinden in Krantenbank Zeeland.

Overzicht van alle kranten in Krantenbank Zeeland.

Gelukkig is nu iedereen van harte welkom in de kerk. Van jong tot oud.
En we worden niet meer beknord. Ik althans niet..

Read Full Post »

%d bloggers liken dit: