Feeds:
Berichten
Reacties

Posts Tagged ‘scholing kinderwerkers’

Om maar met de deur in huis te vallen, voel jij je goed toegerust om de kinderen bijbelverhalen te vertellen? Hoe heb jij het geleerd om kindernevendienstleidster te zijn? Mensen uit de beroepsgroep onderwijs, hebben natuurlijk een enorme basiskennis. Maar wat als je niet voor de klas staat?

Hoe word je leiding?

Bij ons ging het tot voorkort zo:

schema met stappen die gezet worden om nevendienstleiding te worden

Zo gaat het bij ons als je kindernevendienstleiding wil worden

Praktijk

In de praktijk sta je alleen voor de groep. Dat dit niet altijd meevalt is te lezen in het stukje : de Filistijnen over ons.

Methode als inspiratiebron

Inhoudelijk kan je geïnspireerd worden door de kindernevendienstmethode. In ons geval: Kind op Zondag. De rubriek “voorbereiden” vind ik zelf het allerbelangrijkst. Daarin staat meer over de bijbeltekst en het grotere verband met andere verhalen.

Contact met predikant

Het contact met de predikant blijft soms beperkt tot een e-mail. Maar ik heb ook wel een langer gesprek gevoerd of een uitgebreide correspondentie gevoerd als ik dat nodig had.

Wij hebben ook een predikant gehad die ons toerustte tijdens de nevendienstvergaderingen. Dan werden alle teksten die op het rooster stonden besproken, de verbanden uitgelegd en de kernboodschappen uit de doeken gedaan. Dat vond ik erg prettig.

Geen test

Maar mijn bijbelse kennis is niet getest. Ik ben ook niet verplicht om bijbelstudies of nascholing te volgen. Ons winterprogramma met vorming en toerusting spreekt mij eerlijk gezegd niet zo aan. Daar laat ik me niet toerusten.

Is toerusting wel nodig?

Is het eigenlijk wel nodig om je kinderen aan toegeruste leiding toe te vertrouwen? Een verhaaltje voorlezen en een kleurplaat uitdelen, dat is zo moeilijk niet, hoor ik weleens.

Wie mij al langer kent weet dat ik een ander invulling aan de nevendienst wil geven. Toch lijkt het er wel op dat wij maar magertjes worden toegerust. Of zie ik iets over het hoofd?

3 jaar 40 lesavonden

Hoe anders was het in 1927. De kindernevendienst bestond nog niet maar de zondagsschool wel. Toen verscheen het boek:
Mazijk, R. van, “Hoe word ik een bekwaam Zondagsschoolonderwijzer : stippellijnen te volgen bij de vorming van Gereformeerde Zondagsschoolonderwijzers en Evangelisatiebroeders”. Rotterdam : Mazijk, 1927.
Geraadpleegd op Delpher op 07-01-2017, http://resolver.kb.nl/resolve?urn=MMUBVU02:000002595

cursusrooster voor zondagsschoolleider

een opleiding van 3 jaar

3 jaar 40 lesavonden van 2 uur werd aanbevolen.
Dat is heel andere koek dan hoe het er bij ons aan toe gaat.

En hoe gaat het bij jou?

Word jij nog bijgeschoold?
Hoe blijf jij geïnspireerd voor de kindernevendienst?

Meer informatie:

Bron afbeelding: http://resolver.kb.nl/resolve?urn=MMUBVU02:000002595

Er zijn 2 boeken over kindernevendienst geven geschreven, die ik wil noemen:

Read Full Post »

Wij vinden het leuk om wat handvatten te krijgen over de verschillende manieren waarop je bijbelverhalen kunt uitspelen. De vraag komt van teamleden van de Boshut Zoutelande. Daar vindt in de zomervakantie christelijk recreatiewerk plaats namens een aantal Walcherse PKN-gemeenten.

Vertellers

De vraag wordt gesteld aan iemand die zijn sporen verdiend heeft in het clubwerk en kampwerk. Tegenwoordig is hij actief als jeugdcoördinator en musicalregisseur.
En aan mij. We hoeven geen van beiden lang na te denken. Gaat het lukken om een gedeelte van het trainingsweekend voor de teamleden zinvol in te vullen? Het moet ook nog een vorm van teambuilding zijn. We krijgen maximaal 2,5 uur, inclusief 2 pauzes. We maken een opzet waarvan we hopen dat die aan de verwachtingen voldoet. We nemen nog een extra toneelspeelster mee en komen met zijn drieën.

mensen zitten buiten op een grasveld

Het doe-maar-mee-verhaal wordt uitgelegd

Inhoud programma

  • Godly play
  • doe-maar-mee-verhaal (Bob Hartman)
  • pauze
  • musical
  • toneelspelen met de kinderen
  • waar zie jij mogelijkheden?

1. Godly play

De jongeren blijven graag buiten, kan dat wat jullie betreft? Bij de voorbereiding hebben we net bedacht dat onze workshop het beste binnen kan plaatsvinden. Buiten kan je weleens afgeleid worden. Bijvoorbeeld door luidruchtige eenden.

Wat valt op

Vooruit we proberen het gewoon buiten. Na een handdruk en de vraag of ze klaar zijn voor het verhaal, begin ik. Van te voren leg ik niks uit over de achtergronden van godly play. Ik vraag alleen of ze opmerkzaam willen zijn: wat valt je op? Ik vertel het verhaal van de uittocht uit Egypte.

Participeren

Wat vinden jullie hiervan? Wat fijn dat er meteen serieus en openhartig gereageerd wordt. En dat blijft de hele middag zo, de jongeren doen goed mee. Daardoor maken zij de middag tot een succes.

Wisselende reacties

De reacties zijn wisselend. De een wordt helemaal het verhaal ingezogen. De ander is hoogst verbaasd te merken dat je de kinderen niet aankijkt, je geen gekke stemmetjes gebruikt maar rustig vertelt, ook nog eens met pauzes tussen sommige zinnen.
Deze manier is zo anders dan anders. Men kan zich ook voorstellen dat deze prikkel-arme vertelmanier voor sommige kinderen heel erg geschikt is.

Prikkelarm

Een van de aanwezigen vertelt haar over ervaring met een druk kind. Hij is ook een keer bij een godly playvertelling. Het kind is helemaal geboeid door het verhaal en dan absoluut niet druk.

2. Doe-maar-mee-verhaal

Elke keer als de naam Zacheüs wordt voorgelezen fluister bij je buurman in het oor: hij vraagt te veel en houdt dat voor zichzelf. En elke keer als er in het verhaal gejuicht wordt, steek je je armen omhoog.
Dat is een vrolijke bedoening als je zo meedoet in een verhaal. Het blijft nog wel overzichtelijk want iedereen blijft op zijn plaats zitten.
Als luisteraar ben je wel gespitst op de signaalwoorden. Je let wat minder op de rest van het verhaal. Is deze vertelmanier het meest geschikt voor de overbekende verhalen die zo toch aantrekkelijk worden? En minder geschikt voor de verhalen die je als het ware moet proeven, waarover je moet nadenken bij jezelf?

Meedoen

De teamleden gaan nu zelf aan de slag. Ze krijgen kopieën uit de Vertelbijbel van Bob Hartman. En zonder dat zij de vertelsuggesties van Hartman kennen, kiezen ze allemaal de aanpak die Bob voorstelt. En zo roepen we met elkaar : komt voor elkaar, meneer. Ik geniet van deze goede vertellers. Voor de pauze hebben we al 5 bijbelverhalen gehoord.

Bordje met de tekst dag 1

Attribuut dat je kan gebruiken om het verhaal van de onrechtvaardige rechter uit te spelen

3. Musical

Eén van de aanwezigen kent het concept van de Vliegende Speeldoos. Ze is er net zo enthousiast over als wij. We hebben helaas geen musicalscenario met deze ingrediënten:

  • stuk tekst met humor en geloof,
  • solo rol voor een paar kinderen,
  • lied zingen voor alle kinderen,
  • knutselen van de kostuums of attributen.

Improviseren

Daarom lees ik het verhaal van de weduwe van Sarefat voor. Ondertussen wordt het verhaal als pantomime uitgespeeld. Na een teken wordt het nummer gestart: Er is genoeg. Wij hebben de CD van de samenleesbijbel meegenomen. Het duurt best lang eer ik in de gaten krijg dat we naar het verkeerde nummer aan het luisteren zijn. Eén van de teamleden reageert ad rem: het blijft mensenwerk. En je moet natuurlijk zorgvuldig zijn in je voorbereidingen. Dit is een verkeerd voorbeeld.
Van de weersomstuit vertel ik het verhaal van de missende index op die CD maar half. Er is geen index waar je ziet bij welk bijbelgedeelte welk lied hoort. Dat overzicht heeft de uitgever van de samenleesbijbel later op haar website gepubliceerd.

Leren

Vanaf dit punt krijg ik het steeds sterker het gevoel dat ik wil leren van de teamleden. Want wat hebben zij al veel ervaring.

mensen staan in een kring op een grasveld

Als je met zijn allen in een kring loopt, kan je de muren van de stad Jericho verbeelden.

4. Toneelspelen met de kinderen

Als voorbeeld werken spelen we het verhaal van de onrechtvaardige rechter uit. Wat krachtig om die herhaling te zien.
Bij deze manier vertel je het verhaal 2 keer. Eerst om het geheel te horen. Daarna rollen verdelen. En nog een keer opdat de kinderen op hun eigen rol kunnen letten. Dan ga je spelen.
Als de teamleden zelf aan de slag mogen gaan, duiken ze weer enthousiast op de verhalen. Ik krijg een flesje bier in mijn handen gedrukt en zit links en recht tussen de ballonnen. Ik voel ik me dan een echte feestganger en uitgenodigd op het grote feest. Ze maken er echt wat van.

Klaar

De 2,5 uur zijn voorbij. De 2e pauze schiet er bij in. En echt napraten doen we ook niet meer over deze toneelvorm. Een uurtje vrije tijd lokt. Maar de kinderwerkers geven aan dat het een zinvolle middag geweest is.

Doorgeef kado

Als dank voor onze medewerking mag ik een kado aannemen. Om het direct daarna door te geven aan een van de teamleden. Want wij hebben geen kado voor onszelf gevraagd maar om een investering voor de teamleden: een samenleesbijbel. Ik heb alle vertrouwen in deze jonge mensen die kinderen willen vermaken én bijbelverhalen willen vertellen, Andrea.

Is dit alles?

Is dit nou alles wat er te vertellen is over bijbelverhalen? Nee, we hebben het nog niet gehad over prentenboeken en audio visuele middelen en computers en spiegelverhalen en …

Meer informatie

Bron foto: eigen collectie Andrea
Naar Boshut Zoutelande
Meer lezen over godly play.
Meer lezen over het doe-maar-mee-verhaal.
Meer lezen over de Vliegende Speeldoos.
Meer lezen over toneelspelen.
Wij gebruikten de Vertelbijbel / Bob Hartman.

Read Full Post »

%d bloggers liken dit: