Feeds:
Berichten
Reacties

Archive for the ‘marcus’ Category

We gaan nadenken over regels. Is het belangrijk dat je je altijd aan de regels houdt? Altijd? Of moet je soms naar je hart luisteren (en wat is dat dan)?

meisje dat wijst naar de camera

God houdt van jou

Het meisje dat zich omdraaide en wees

Een tijdje geleden was ik in de kerk en toen kwamen er allemaal speciale mensen. Mensen met een beperking, zo noemen we dat.
Iemand had binnen een helm op, omdat hij weleens valt. En er zat een klein meisje in een rolstoel en ik zag een grote oudere meneer en die had zijn knuffel meegenomen. Een grote, oranje tijger.

Toen gingen we zingen: ben je groot of ben je klein of ergens tussenin: God houdt van jou. Misschien ken je dat liedje wel.
Er was een meisje dat vooraan zat. Toen we moesten zingen “God houdt van jou”, ging ze staan. Ze draaide zicht om en wees – zo met haar vinger – naar iemand die achterin zat. Zo zong ze met volle overtuiging: God houdt van jou.

En toen het lied al lang klaar was, en de dominee weer verder wilde gaan met de dienst, hoorde ik een man hardop zeggen: ja, God houdt van jou. Hij zat naast zijn begeleider en zei dat zo maar hardop (we konden het allemaal horen).

De oude vrouw die opstond

In een kerkdienst wordt van je verwacht dat je op je stoel blijft zitten. Dat is ook wel zo handig als er 100 mensen in een gebouw zijn.

Ik was een keer in een bejaardentehuis, een verzorgingstehuis, bij een kerkdienst. Dat was een bijzondere kerkdienst omdat iemand was overleden. Er was een oude meneer dood gegaan.
En terwijl de dominee uit de bijbel voorlas, was er plotseling een oudere mevrouw die opstond en naar voren liep. Ze was erg oud. Ze liep helemaal krom en had een stok.
Langzaam schuifelde ze naar de zoon van de overleden meneer en gaf hem een hand om te zeggen dat ze het erg vond dat hij zijn vader moest gaan missen. Daarna liep ze weg, naar haar kamer.

Is het volgens de regels wat het meisje, de man en de oude mevrouw doen?

Bovenstaande kan een inleiding zijn op het thema van vandaag. Heb het goed met de kinderen, Andrea.

Hoe het ging in de praktijk

“Ben je groot of ben je klein of ergens tussenin, God houdt van jou”, dat liedje kennen ze wel. En het is inderdaad niet volgens de regels, wat dat meisje deed. Opstaan, zich omdraaien en iemand aanwijzen terwijl ze zong.
Maar het was wél goed, wat ze deed. Ze reageerde uit haar hart en het was vast fantastisch voor degene die ze al zingend aanwees.

Jezus leert ons dat het goede niet aan de buikenkant zit. Het zit niet in schone handen. Maar het zit in je hart. Dat is te moeilijk om een voorbeeld van te bedenken.

Als verwerking mogen ze zelf bedenken wat ze gaan doen. Bijvoorbeeld een verkeersbord tekenen dat er nog niet is:

  • blauwe rechthoek
  • rood hart met de woorden
  • volg je hart
Nieuw verkeersbord: volg je hart

Volg je hart, daar gaat het om, zegt Jezus.

Meer informatie:

Bron foto1: Flickr: https://www.flickr.com/photos/nalejandro/8048823381, bezocht 4 augustus 2018, gedeeld vanwege deze rechten https://creativecommons.org/licenses/by/2.0/
Bron foto2: Collectie Andrea
Lees ook: Als je uiterlijk vertoon doorprikt, kom je bij de kern.

Read Full Post »

Marcus 6: 6b-13 staat op het programma. Goede reis! Na een tijdje nadenken hoop ik dit te gaan doen met de kinderen uit groep 1 tot en met 8.

Vrouw met veel bagage

Vrouw met veel bagage

Van geslacht tot geslacht

In de nevendienstruimte wil ik opstapgesprek doen over: hoe kan het dat we zo veel jaren later bij elkaar zijn om over Jezus te leren? En dan hoop ik dat het gesprek komt over verhalen doorvertellen. De kinderen horen het van papa en mama, en zij hoorden het van opa en oma. En dat verder vertellen is een keer begonnen.

Bijbelverhaal

Daarna wil ik het bijbelverhaal voor jongsten uit Kind op Zondag voorlezen. Nou ja, het liefst wil ik Marcus 6:6-13 vertellen. Gaat dat nog lukken? In het handboek voor kinderwerkers staat hoe dat moet en wellicht is een mindmap behulpzaam.

Napraten

In nagesprek wil ik eruit halen:
Waarom worden de leerlingen er met z’n tweeën op uit gestuurd? – Dan kan je elkaar helpen
Waarom mogen ze zo weinig meenemen? – Dan word je niet belemmerd door je bagage. Sta je open voor de ander, ja, je hebt de ander nodig. Dan neem je een heel andere houding aan dan wanneer je helemaal zelfvoorzienend reist en anderen ontmoet.
Als er oudere kinderen zijn kunnen we samen nadenken over het stof op je voeten – Het leven stopt niet bij dood.

Vertel jíj weleens over Jezus?

Deze vraag wil ik de kinderen ook stellen:
Stel aan jou wordt gevraagd over Jezus te vertellen, durf je dat? Doe je dat weleens, op school, bij het spelen? Hoe pak je dat aan? (Hoe doen de grote mensen die je kent dit?)

Parcours met tweetallen

Daarna wil ik met ze naar buiten.
De kinderen per tweetal met een theedoek bij de knie aan elkaar binden en dan laten lopen.
Eén tweetal reist met (grote met kussen gevulde) rugzak en een tassen aan de hand.

Helpen en over Jezus vertellen

Op het parcours krijgt één van de twee de opdracht. Hij moet iemand helpen (pop uit badje halen of misschien bedenk ik iets beters. Bukken zal moeilijk zijn, met een rugzak nog moeilijker). Elkaar helpen is dan misschien handig.
Op het parcours moet één van de twee iemand over Jezus vertellen. De luisteraar zit in het complot en heeft de opdracht gekregen om moeilijke vragen te stellen en dóór te vragen. (De kinderen met rugzak voelen zich ongemakkelijk, is de bedoeling). Ook bij het gesprek kunnen de kinderen elkaar helpen.
We kunnen ook halverwege ruilen met rugzak.

Zijn er kinderen?

Daarna terug naar kerk en praten over “hoe het was”. En ik ben benieuwd welke ervaringen de kinderen hebben opgedaan en welke tot welke conclusies ze komen.
En nu hoop ik maar dat er kinderen komen. Zo niet, dan heb jij misschien iets aan deze blogtekst.

Foto: Ed Yourdon Dit is een foto met een verhaal.

Read Full Post »

Dokterstas

Dokterstas

Goed geloven
Wat een stellige titel heeft deze zondag 13 september 2009 meegekregen in Kind op Zondag.
Als je gelooft, kan alles. Stel dat een kind in het leven al gemerkt heeft dat niet alles kan wat het wil.
Dan kan het denken dat hij of zij dus niet goed (genoeg) gelooft. Een gevaarlijke gedachte waar ook volwassenen nog mee worstelen.


Marcus 9:14-29 is het verhaal: Jezus geneest een jongen die lijdt aan vallende ziekte, epilepsie. De leerlingen is het niet gelukt om de jongen te helpen. Hun geloof komt tekort.

Spiegelverhaal
Ik ga eerst zoeken of dit verhaal in een kinderbijbel verteld wordt. Ik gebruik niet graag spiegelverhalen.
Helaas bevat de startbijbel weinig verhalen van Marcus en in om te beginnen wordt net dit verhaal overgeslagen.
Best logisch want het verhaal kan hard aankomen. Dan ga ik maar het spiegelverhaal uit Kind op Zondag gebruiken. Het verhaal
voor de oudste kinderen komt het meest met de bijbeltekst overeen.

Gebed verhoren
In het telefoongesprek met de predikant wordt het onderwerp helderder.
De dominee denkt ook dat kinderen zullen bidden voor – in mensen ogen – onmogelijke situaties. Dat scheidende ouders weer samen
komen. Terwijl in datzelfde gebed een nieuwe winxclubbarbie genoemd wordt.
Waarom wordt het ene gebed wel verhoord en het andere niet?

God helpen
De oplossing van de puzzel geeft een idee voor deze kindernevendienstaanpak.
De oudere kinderen kunnen namelijk als verwerking een puzzel oplossen. Tegen de achtergrond van een dokterstas met medicijnen kunnen kinderen het recept van Jezus ontcijferen:
Lieve God,
hier ben ik,
ik wil u helpen,
helpt u mij om het goed te doen,
om Jezus’wil,
Amen

Kaartje
Ja, dat wordt de insteek van deze zondag: wij kunnen God helpen. Wij kunnen proberen dat de mensen zich iets beter voelen.
Ten eerste door te bidden voor mensen die het moeilijk hebben. En praktisch door op bezoek te gaan of een kaartje te sturen.
Ik neem blanco correspondentiekaarten mee waarvan de kinderen een kaart kunnen maken. De oudere kinderen kunnen het “recept van Jezus”
ontdekken.

Onze Vader
En door te vragen wie ons heeft leren bidden, is nog een kleine link met het Heilig Avondmaal te leggen. Dat vieren we ook vandaag. Alle mensen in de kerk bidden, hardop, samen het “onze vader”.
En dit genezingsverhaal eindigt Jezus met: Dit soort [geesten] kun je alleen met gebed verjagen en met niets anders.

Hopelijk wordt het een goede kindernevendienst.
Of dat gelukt is lees je in: Als je gelooft kan alles : terugblik.

Read Full Post »

%d bloggers liken dit: