Feeds:
Berichten
Reacties

Archive for the ‘zorgen’ Category

Laatst moest ik erg lachen in de kerk. Niet om de kinderen. Dat vind ik nooit fijn, als zij gebruikt worden voor een moment van ontspanning voor de gemeenteleden.
Ik lachte om mezelf.

Matteüs 6:24-34

Waar maak je je druk om. Waar loop je letterlijk en figuurlijk mee te sjouwen? Om Matteüs 6:24-34 uit te leggen neemt de kindernevendienstleidster twee volle rugzakken mee. Ze wil gaan wandelen in de natuur, ver weg van de bewoonde wereld.

twee volle rugzakken staan op de grond

Rugzakken puilden bijna uit van alles wat meegenomen werd

Ik ga wandelen en neem mee

Een slimme meid is op haar wandeling voorbereid. Met de kinderen laat ze zien wat niet mag ontbreken in haar rugzak. Bij elk voorwerp wordt verteld waarom het meegenomen wordt.

  • blarenpleisters – voor het geval zij een blaar oploopt
  • nog een pakje blarenpleisters – vergeten dat deze al in de tas zaten
  • pakje zakdoekjes – om de bril schoon te maken als het regent
  • paar droge sokken – als de de sokken natgeregend zijn
  • lange broek – als het kouder wordt
  • externe batterij – als de mobiel leegraakt
  • reserve externe batterij – als die reservebatterij ook leeg is
  • enzovoorts

Overdreven

Er blijven maar spullen komen uit de rugzakken. Allemaal “voor-het-geval-dat” materiaal. De leidster overdrijft. Ze neemt geen één appel mee maar meteen een zak van 1,5 kilo. De rugzakken zijn enorm zwaar. Dit is letterlijk zeulen.

Buiten

De uitleg voor de kinderen wordt verteld als zij buiten een rondje lopen met de rugzakken. De kinderen geven aan wat verstandig is om mee te nemen. Veel bagage kan blijven liggen.

Je-weet-maar-nooit

Ondertussen ben ik in de lach geschoten. Het uitpakken van de rugzakken is als een spiegel voor mij. Ik ben maar net op tijd om mijn bijdrage in de collectezak te doen: waar zwerft mijn portemonnaie in mijn tas?
En in winkels: Gaat u maar eerst. Ik moet mijn geld nog zoeken. Mijn schoudertas is veel te vol. En hoe staat met mijn hoofd, met het: wat-als-denken? De leeuwen en de beren?

voorovergebogen figuur die zoekt in een schoudertas

Daar is de collectezak al! Als ik nu maar op tijd mijn portemonnaie vind.

Lachen

Ik lach de kinderen niet uit. Of ben niet vertederd door hun antwoorden. Ik lach om mezelf.

Verrijkend kindermoment

Hopelijk kwam de kern van het verhaal ook bij de kinderen aan. Bij mij wel in ieder geval. Op deze manier levert de kindernevendienst een sterke inhoudelijke bijdrage aan de dienst. Wat fijn dat er kinderen waren. Anders was mij deze spiegel niet voorgehouden, Andrea.

En jij? Heb jij weleens ervaren hoe het kindermoment een verrijking vormde voor de dienst? Of ben jij zelf weleens aan het denken gezet door het praatje met de kinderen?

Meer informatie

Bron Foto: Collectie Andrea

Read Full Post »

Gebukt gaan onder zorgen is niet exclusief voor grote mensen. Ook kinderen maken zich zorgen. Hele grote zorgen kunnen dat zijn. Hele terechte zorgen ook. Maar de woorden van Jezus gelden ook voor hen. Het is de kunst om deze zondag Matteüs 6:24-34 over te brengen.

Atlas draagt de wereld

Elke dag heeft genoeg aan zijn eigen last.

Aandachtig leven in het nu
Kind op Zondag legt een duidelijke link met mindfullness. Met aandacht in het heden leven. Zou er ook mindfullness voor kinderen zijn? O ja, genoeg.

Zorgen van jonge mensen
Hoe laat je de kinderzorgen tot hun recht komen? Ronduit zeggen dat kinderen zich geen zorgen moeten maken is niet goed. Zorgen kan je delen. Last kan je verdelen. Er staat niet voor niks bij de te-doen-suggestie: “Waar kunnen mensen zorgen over hebben? Bid er voor.” Zo algemeen zou ik dit niet aankaarten maar met (hele) jonge mensen voor hun zorgen bidden.

Bloemen
Karel Eykman heeft een aardige navertelling in de woord voor woord bijbel: de bloemen in het veld.

Zorgen als bagage
Bij de verwerking staat een suggestie waar ik meteen enthousiast van word. De kinderen leggen 2 x een parcours af. Eén keer met een gevulde rugzak, één keer zonder bagage, zonder ballast.

Kinderspelletje
Het lijkt een beetje op een spelletje dat wij bij de kinderverjaardagen deden. Het zakje uitdeelsnoep verstopten we ergens in de huiskamer. We bonden er het begin van een bolletje wol aan vast en dat bolletje rolden we af, over de bank, onder de tafel, onderdoor een kleed. De feestganger werd geblinddoekt en moest de draad volgen om bij het snoep te komen. Ter verhoging van de feestvreugde stonden wij dan met een plumeau een beetje te kriebelen of ergens geluid te maken voor het schrikeffect. Zullen we het nóg een keer doen?.

Herrie schoppen
Zal ik kiezen voor deze verwerking? Het verschil tussen zorgen rondzeulen en zorgeloos door het leven gaan wordt wel letterlijk voelbaar.
En praten over manieren om met zorgen om te gaan, dat zal ook wel lukken.
Maar maken we dan niet te veel lawaai? Best kans dat het een vrolijke, onbezorgde bende wordt, nee, dat is zelfs de bedoeling. Als we de stoelen verschuiven kan je dat achterin de kerkzaal horen. Misschien kunnen we uitwijken naar de ruimte waar de crèche gehouden wordt. In die ruimte kunnen we zoveel leven maken als we willen. En dat is Zeeuws voor lawaai maken.

Mis
Ik ben benieuwd naar ervaringen van mensen die ook een hindernisbaan gaan maken. Veel te laat kom ik op het idee om op het rooster van de predikant te kijken. De catechesanten werken mee aan deze dienst. Zinloos geweld is het onderwerp. David neemt verantwoordelijkheid op om het kwaad te keren.
Morgen ga ik handvatten zoeken voor dat onderwerp. Deze dag levert dan wel dit stukje op.

Gedicht
Karel Eykman heeft ook een gedicht gemaakt getiteld: De lelies in het veld. Gepubliceerd in: Met open ogen : 100 bijbelse gedichten.

Een andere keer heb ik wel een verwerking met rugzakken gedaan. De invalshoek was Marcus 6:6b-13, Lucas 10:1-20 : vertellen over Jezus, Andrea.

Read Full Post »

%d bloggers liken dit: